نوجوانی شروع گرایش به جنس مخالف

به گزارش مالین به نقل از سپیده دانایی؛ رابطهٔ دوستی و صمیمیت یعنی توانایی در میان گذاشتن افکار و احساسات با یک دوست. در یک رابطه صمیمی، فرد احساس راحتی می‌کند و اطلاعاتی راجع به خود در اختیار دیگری قرار می‌دهد. گونه‌ای از این رابطه دوستی و صمیمیت مربوط به جنس مخالف می‌شود. رویکردهای گوناگون، تلاش‌هایی برای تبیین دلایل و عوامل زمینه‌ساز گرایش به جنس مخالف داشته و هر یک از منظری به این مسئله نگاه کرده‌اند، اما آنچه می‌توان در همه این رویکردها و نظریه‌ها یافت، بیان این است که «گرایش به جنس مخالف امری کاملاً طبیعی و سالم است». با این حال در این مقاله سعی خواهیم داشت از منظر روان‌شناسی دلایل گرایش به جنس مخالف را برای شما شرح دهیم.

وارد شدن به سنین نوجوانی

عشق، پدیده‌ای هیجانی و اعجاب‌انگیز است که بیشتر مردم جهان را درگیر خود می‌کند. دل‌باختگی و عشق برای اولین‌بار در دوران بلوغ، احساس و معمولاً با یک نگاه شروع می‌شود. از این رو، خاطرخواهی و تمایل به غیرهم‌جنس در نوجوانی طبیعی است و نوجوانان با فشار زیادی برای داشتن رابطه با غیرهم‌جنس روبه‌رو هستند. بسیاری از آنان، ساعت‌ها درباره خاطرخواهی که حتی او را هم نمی‌شناسند، به خیال‌بافی می‌پردازند و این خاطرخواهی را به عنوان عشق قلمداد می‌کنند؛ درحالیکه این دل‌باختگی احساس درازمدت و پایداری نخواهد بود.

بیدارشدن تمایلات جنسی و میل به رابطه صمیمی

از دوران نوجوانی، احساسات جنسی با تأکید بیشتری نسبت به سنین قبلی افزایش می‌یابد و نوجوان میل شدیدی برای برقراری رابطه صمیمی و عموماً با غیرهم‌جنس پیدا می‌کند. البته این گرایش در پسران و دختران متفاوت است؛ به‌طوری که پسران احساسات و تمایل روابط جنسی شدیدتری دارند و به‌سرعت تحریک می‌شوند و در روابط دوستی با غیرهم‌جنس بر جنبه‌های روابط جنسی تأکید می‌کنند؛ درحالیکه نوجوانان دختر، تمایل زیادی به نشانه‌های عاطفی دارند.

رهایی از هیجانات منفی

دوره نوجوانی و جوانی پر از هیجان است، هیجاناتی که گاهی مانند افسردگی و اضطراب جنبه منفی دارند. برخی از مشاوران سلامت روان، فرض می‌کنند افسردگی و اضطراب با گرایش به جنس مخالف ارتباط دارد. مطالعه‌ای در این زمینه نشان داد، افسردگی در تعدادی از دختران و مصرف مواد مخدر در تعدادی از پسران عامل خطرناکی برای تجربه جنسی در رابطه با غیرهم‌جنس است. در واقع برخی از نوجوانان و جوانان برای کنترل اضطراب و افسردگی به سمت برقراری رابطه با جنس مخالف رومی‌آورند و این روابط راه فراری برای آنان می‌شود.

دست‌یابی به هویت مردانگی و زنانگی

در اواخر نوجوانی و اوایل جوانی، فرد به دنبال کسب هویتی است که متناسب با جنسیت خود باشد. گرایش به جنس مخالف ممکن است برای هر دو جنس احساس هویت مردانگی و زنانگی را تقویت کند. در تحقیقی، انتخاب دوستِ دختر و پسر در نوجوانانی که به دنبال هویت بوده‌اند، اتفاقی‌تر و تصادفی صورت می‌گیرد؛ اما نوجوانانی که ایده‌های نسبتاً روشنی از هویت خود داشته‌اند، بیشتر به دنبال صمیمیت و اعتماد در روابط بوده‌اند.

کسب شناخت برای ازدواج

برخی از افراد، به‌خصوص دختران، صرفاً برای ایجاد زمینه‌های شناخت بیشتر که منجر به ازدواج و رابطه‌ای متعهدانه و بلندمدت شود، به سمت برقراری ارتباط با جنس مخالف می‌روند. در این نمونه‌ها، دختر و پسر با طرح مسئله ازدواج با یکدیگر رفاقت می‌کنند و سعی می‌کنند نیازهای عاطفی هم‌دیگر را برآورده کنند و به شناخت بیشتر یکدیگر مبادرت ورزند؛ گرچه در شرایط کنونی جامعه ما، بسیاری از این روابط با مخالفت خانواده، در نهایت منجر به ازدواج نخواهد شد.

فشار هم‌سالان

در سنین نوجوانی و جوانی برای هر دو جنس فشار زیادی از طرف دوستان و هم‌سالان برای برقراری رابطه نزدیک با غیرهم‌جنس ایجاد می‌شود. به‌طوری که دختران داشتن دوستِ پسر را نشانه جذابیتو پسران داشتن دوستِ دختر را نشانه قدرت و احساس مردانگی می‌دانند.

فرصت‌های اجتماعی بیشتر

در تحقیقات مشخص شده است گاهی صرف نمایش مکرر یک محرک معین، رفته‌رفته نگرش خوشایندتری نسبت به آن پدیده به وجود می‌آورد. شاید به وجود آمدن بیشتر زمینه‌های آشنایی، مجاورت، اوقات خوش، دیدن مداوم و طولانی افراد در طی یک دوره و … یکی از دلایل به وجود آمدن و به‌خصوص شیوع علاقه و گرایش به جنس مخالف باشد. البته این بدان معنا نیست که به وجود آمدن زمینه‌های حضور زنان و دختران در عرصه‌های اجتماعی مانند مردان، بد و نکوهیده است؛ بلکه بدین معناست که در روند طبیعی این موضوع، گرایش به جنس مخالف، به دلیل فراهم شدن زمینه‌های مناسب، شیوع می‌یابد.

شیوه‌های فرزندپروری والدین

نوع روابط با غیرهم‌جنس در نوجوانی و جوانی، رابطه نزدیکی با پیوند بین والدین و نوجوان در کودکی دارد: اگر فرد در کودکی حضور فعال، حساس و همیشگی والدین را تجربه کند، بر روابط نوجوانی او تأثیر مطلوبی می‌گذارد. در یک پژوهش در امریکا نشان داده شد، حمایت والدین از نوجوانان خود و درگیرشدن در زندگی آنها، تأثیر مهمی بر رفتار دوستی نوجوان دارد. در بین نوجوانانی که می‌گویند آنها هرگز درباره مشکلات خود با اعضای خانواده بحث و گفت‌وگو نمی‌کنند، احتمال گرایش به جنس مخالف و اعمال رفتارهای پرخطر جنسی شایع‌تر است. نوجوانان پسر، که حمایت عاطفی بسیاری از والدین خود دریافت می‌کنند و دخترانی که با مادرانشان صحبت می‌کنند، کمتر در معرض خطر برقراری روابط خطرناک با غیرهم‌جنس قرار دارند. نوجوانی که در دوره کودکی خود پاسخ‌های مناسبی به نیازهای عاطفی و جسمی‌اش از سوی والدین دریافت نکرده، ممکن است به دلیل احساس طرد از سوی والدین در صورت ارتباط با غیرهم‌جنس به‌سرعت در روابط درگیر شود، تا احساس کند به دوستِ پسر یا دختر خود بسیار نزدیک است.

همچنین نداشتن علاقه برای تشکیل خانواده، بالا رفتن سن ازدواج، کمبود محبت، نیاز به همدلی و ابراز عاطفه، زندگی در خانواده با روابط ضعیف عاطفی، ناآگاهی از خود و جنس مخالف، چشم‌وهم‌چشمی و … از جمله عوامل تأثیرگذار بر افزایش گرایش به روابط احساسی بین دختر وپسر در این دوران است.

یک پاسخ بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *